Οι εξετάσεις υποψηφίων οδηγών κουτσά-στραβά ξεκίνησαν σχεδόν σε όλες τις Περιφερειακές ενότητες της Ελλάδας, με την κάθε τοπική υπηρεσία μεταφορών να εκπονεί ένα «δικό» της σχέδιο για την διαχείριση της κατάστασης όπως διαμορφώθηκε.

Η κάθε υπηρεσία μεταφορών έβαλε κριτήρια για προγραμματισμό  σύμφωνα με την δική της λογική και σε συνεννόηση με τα σωματεία σχολών οδηγών όπως:

  • Συγκεκριμένο αριθμό υποψηφίων ανά σχολή οδηγών
  • Συγκεκριμένες επιτροπές εξετάσεων ανά ημέρα
  • Συγκεκριμένες ημέρες εξετάσεων
  • Συγκεκριμένος αριθμός υποψηφίων ανά επιτροπή

Πιθανόν και άλλα κριτήρια συνυπολογίζοντας και τις εργασίες της υπηρεσίας που πρέπει να διεκπεραιωθούν.

Μαζί με όλα τα παραπάνω, θα πρέπει οι υπηρεσίες μεταφορών, να διαχειριστούν

  • τις ειδικές επιτροπές πρακτικών εξετάσεων, με δύο εξεταστές Α (επιτροπές, μηχανολόγων), που έργο τους είναι να εξετάζουν, ΑΜΕΑ, υποψηφίους από ΣΕΣΟ, (σύστημα ελέγχου συμπεριφοράς οδηγών),
  • κομμένους υποψήφιους οδηγούς που έχουν προσφύγει σε δευτεροβάθμια επιτροπή εξετάσεων,
  • τις θεωρητικές εξετάσεις υποψηφίων οδηγών,
  • τις θεωρητικές εξετάσεις ΠΕΙ,
  • τις εξετάσεις για ειδική άδεια ΕΔΧ (ΤΑΞΙ),
  • τις εξετάσεις χορήγησης πιστοποιητικού ADR (όπου πραγματοποιούνται),
  • τις εξετάσεις χορήγησης πιστοποιητικού ΠΕΕ (όπου πραγματοποιούνται).

Όλα αυτά θα πρέπει να τα διαχειριστούν χωρίς καμία βοήθεια από την πολιτεία που θα έπρεπε να είχε καθορίσει τουλάχιστον ένα κανονισμό για την λειτουργία των εξετάσεων, που θα έλυνε τουλάχιστον προβλήματα οργάνωσης, κάτι που δεν είναι στο DNA μας.

Η πολιτεία αφού δημιούργησε το πρόβλημα, άφησε να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, τους υπαλλήλους των υπηρεσιών και να έρθουν αντιμέτωποι με τους επαγγελματίες του χώρου και με τους πολίτες βάζοντας επιπλέον σκοτούρες στο κεφάλι του καθενός.

Μην ξεχνάμε ότι,

  • δεν λειτουργούν οι δευτεροβάθμιες ιατρικές επιτροπές (ΔΙΕ) και έχουν συσσωρευτεί χιλιάδες φάκελοι πολιτών χωρίς να γνωρίζει κανένας τι θα γίνει στο μέλλον.
  • δεν υπάρχουν έντυπα αδειών κυκλοφορίας εδώ και τρία χρόνια και φανταστείτε τι θα γίνει όταν οι υπηρεσίες προμηθευτούν έντυπα και οι πολίτες προσέλθουν να πάρουν την πολυπόθητη πράσινη άδεια κυκλοφορίας (φημολογείται ότι από 10 Ιουνίου θα υπάρχουν πράσινες άδειες κυκλοφορίας).
  • δεν λειτουργούν τα μικτά κλιμάκια ελέγχου.

Επιπλέον οι υπηρεσίες είναι επιφορτισμένες με

  • τους ελέγχους σχολών οδηγών και ΚΕ.Θ.Ε.Υ.Ο.
  • τους ελέγχους των σχολών ΠΕΙ και των τμημάτων που πραγματοποιούνται
  • τους ελέγχους των συνεργείων αυτοκινήτων
  • τους ελέγχους των πρατηρίων βενζίνης
  • τους ελέγχους των πάρκινγκ
  • τις εξετάσεις ραδιοερασιτεχνών

και άλλα πολλά ειδικά θέματα.

Όλοι πιέζουν να κάνουν την δουλειά τους και θεωρούν υπεύθυνο όποιον βρίσκουν μπροστά τους και αφού γίνει η δουλειά τους δεν τους ενδιαφέρει τίποτα. Δεν διαμαρτύρονται, δεν φωνάζουν δεν τους νοιάζει.

Αν ήμουν εξεταστής θα είχα δύο επιλογές

  1. Να εργάζομαι στο γραφείο με δροσιά το καλοκαίρι και ζέστη το χειμώνα, για την δουλειά που έχω προσληφθεί, χωρίς να μετακινούμε, χωρίς να χρειάζεται να αποφασίζω, και χωρίς να χρειάζεται να είμαι υπόλογος και να κάνα αναφορές.
  2. Να εργάζομαι στο γραφείο και όταν και όποτε και για όσες φορές με επιλέξουν να πρέπει να αφήνω την δουλειά μου, με δροσιά το καλοκαίρι και ζέστη το χειμώνα, να πρέπει να μετακινηθώ με το αυτοκίνητο μου, να ανέβω πιθανόν και σε 4 διαφορετικά αυτοκίνητα, σε άλλα να λειτουργούν τον κλιματισμό και σε άλλα όχι, να εξετάζω υποψήφιους μέσα στην κίνηση και το καυσαέριο (μισή ώρα το ελάχιστο για τα αυτοκίνητα και τις μηχανές, δύο ώρες το ελάχιστο για τα φορτηγά και τα λεωφορεία).

Και στις δύο περιπτώσεις η αμοιβή θα είναι ίδια. Τι θα επέλεγα; Να είμαι εξεταστής ή να μη  είμαι;

Η πολιτεία οφείλει να θεσπίσει διαδικασίες, βιώσιμες, ανθρώπινες, αξιοκρατικές, τεχνικά και πρακτικά λειτουργικές, να βελτιώνει τις διαδικασίες μελετώντας τα αποτελέσματα και να καταρτίζει το ανθρώπινο δυναμικό της για να παράγει αγαθά για τους πολίτες, που είναι ο σκοπός του και όχι να παράγει ταλαιπωρία και αγανάκτηση.

Ας μην λειτουργούμε μόνο για να λειτουργούμε αλλά για να έχουμε αποτέλεσμα και να βελτιωνόμαστε ως κοινωνία.

Οι εξεταστές ως δημόσιοι υπάλληλοι,  μπορεί να μη χειρίστηκαν σωστά τον αγώνα τους, αλλά έχουν δίκιο και θα πρέπει να δούμε αυτό το πρόβλημα ως ευκαιρία για να βελτιωθούμε και όχι απλά να κάνουμε την δουλειά μας.

 

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Αυτη η τοποθετηση -αν καταλαβαινω καλα τα ελληνικα- λεει:
    Οι υπαλληλοι των δημοσιων υπηρεσιων ζουν στη χλιδη με ζεστη το χειμωνα – δροσια το καλοκαιρι, σ’εναν παραδεισο δηλαδη! (ετσι, για να ξερουν οσοι ειχαν την ευκαιρια να ‘τρυπωσουν’ στο δημοσιο και δεν την εκμεταλλευτηκαν).
    Υπαρχει, ωστοσο, μεσα σ’ αυτο τον παραδεισο, μια νησιδα-κολαση! Αυτη της ‘αδικημενης’ κατηγοριας των εξεταστων οι οποιοι… δεινοπαθουν κατα τη διαρκεια των εξετασεων στην παγωνια και στον καυσωνα.
    Και, καλα! Εκεινοι του παραδεισου, σωστα δεν παραιτουνται!
    Αυτοι οι δυσμοιροι οι εξεταστες γιατι δεν παραιτουνται απο το επαχθες εργο των εξετασεων; Απο αισθημα ευθυνης;

Comments are closed.